بالاخره بعد از ۱۵ سال این اولین باریه که وارد ماه مهر شدیم و من احساس آزادی میکنم. دیگه استرس ندارم، احساس خستگی نمیکنم. کلافه نیستم. کابوس نمیبینیم. به زندگی فحش نمیدم. از جبر زمانه نمینالم. و ص

دقیقاً دو سال پیش این متن رو برای یکی از کلاسهای دانشگاه نوشتم، و در کمال خودشیفتگی ازش خوشم اومد و نگهش داشتم تا به عنوان پست اینجا بذارمش. ولی هر سال یادم میرفت که سر موعد مقرر پست رو ارسال کنم.